الشيخ فاضل اللنكراني

93

اخلاق فاضل (فارسى)

اين حالت به معناى لگد مال كردن مقام شريف انسانيت است ، انسان نبايد اين قلب با ارزش را - كه قدرت ارتباط با خداوند را دارد - با پول مرتبط كند . « 1 » اين روايت مطلق است و همهء افراد را در بر مىگيرد ؛ ولى براى ما روحانيت خصوصيت ويژه‌اى دارد ؛ چراكه به حمد الله تعالى خداوند بر ما منّت گذاشته و زندگيمان را در مسير كسب علوم الهى قرار داده است . گاهى در خيابان مىبينم برخى از دوره‌گردان و دست‌فروشان از اوّل صبح مىآيند و تا دو ساعت از شب گذشته ، به خاطر تأمين زندگى خود و زن و بچه‌شان ، مثلًا مقدارى خيار مىفروشند . چطور مىشود يك انسان در شبانه روز بيشترين وقت شريف خود را صرف فروش صد كيلو خيار يا شلغم مىكند و معطّل اين كار مىماند ؟ ! ما طلّاب عمرمان را در چه امور مهمّى صرف مىكنيم و اين بندگان خدا در چه چيز ! قصد تنقيص ندارم ؛ بلكه منظور اين است كه توجه داشته باشيد كه خداى متعال به من و شما چه موهبت بزرگى عنايت كرده و بر ما منّت گذاشته كه وقت خود را در بهترين امور ممكن صرف كنيم . « 2 » والسلام عليكم و رحمهء الله وبركاته

--> ( 1 ) . عن اميرالمومنين ( ع ) : مَا أَفْسَدَ الدِّينَ كَالدُّنْيَا . ( تصنيف غررالحكم و دررالكلم ف ص 130 ) چيزى مانند دنيا يعنى خواهش آن و اشتغال به آن دين را فاسد و تباه نمىكند . ( 2 ) . عَنْ أَبِىعَبْدِاللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ : قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ( ص ) : إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً فَقَّهَهُ فِى الدِّين . ( أمالى المفيد ، المجلس التاسع عشر ، ص 158 ) امام صادق از پدران بزرگوارش : روايت فرمودند كه : رسول خدا عليه وآله السلام فرمود : هرگاه خداوند خير بنده‌اى را بخواهد او را در دين فقيه و دانا مىگرداند . - قَالَ الصَّادِقُ ( ع ) : مَنْ لَمْ يَعْرِفِ الزِّيَادَهءَ فِى نَفْسِهِ كَانَ إِلَى النُّقْصَانِ أَقْرَبَ وَمَنْ كَانَ إِلَى النُّقْصَانِ أَقْرَبَ فَالْمَوْتُ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الْحَيَاهء . ( بحارالأنوار ، ج 68 ، باب 64 ، ص 160 ) كسى كه با صرف وقت گرانبها چيزى بر اعمالش اضافه نكند بديهى است كه رو به نقصان و كمبود است و كسى كه رو به كمبود است مرگ براى او بهتر از زندگى است . - رُوِى عَنِ النَّبِىِّ ( ص ) : مَنْ فُتِحَ لَهُ بَابُ خَيْرٍ فَلْيَنْتَهِزْهُ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِى مَتَى يُغْلَقُ عَنْه . ( بحارالأنوار ، ج 74 ، باب 7 ، ص 139 ) آن كس كه در خيرى به رويش گشوده شد غنيمت بشمارد و از فرصت استفاده